زلفت از هر حلقه می بندد اسیری

زان فشانم اشک در هر رهگذاری

تا به دامان تو ننشیند غباری

چشمت از هر گوشه می گیرد شکاری

از برای بی قراران محبت

آه اگر زلف تو نگذارد قراری