کمان نهم به کمان زلف ز نیروی عشق

خوشا شبی که به آرامگاه من باشی

من آسمان تو باشم، تو ماه من باشی

تو گر نشانه تیر نگاه من باشی

تو را دو زلف شب آسا برای آن دادند

که واقف از من و روز سیاه من باشی