خون عقیق می خورد لعل وی از مکیدنی

روزی کشتگان او ضربت تیغ خوردنی

قسمت عاشقان او حسرت دل کشیدنی

پرده صبر می درد عارضش از نظاره ای

وه که بر آه عاشقی با همه آرزو شدم

خوش دل از او به غمزه ای قانع ازو به دیدنی

جلوه کند چو قامتش زیر قبای زرفشان