گر در بلای هجر شبی را سحر کنی

شب گر به جای شمع نشینی میان جمع

پروانه وجود مرا شعله ور کنی

آگه شوی ز خاک ریاضت کشان عشق

گر بنگری به چاه زنخدان خویشتن

یعقوب را ز یوسف خود با خبر کنی

بویت اگر به مجمع روحانیان رسد