که ثنای کف بخشنده داور نکنی

خون من ریخت دو چشم تو و عین ستم است

دعوی خونم اگر زین دو ستمگر نکنی

تو بدین لعل گهربار که داری حیف است

آفتاب فلکت سجده فروغی نکند

تا شبی سجده آن ماه منور نکنی