گر بنگری به چشمه نوشین خویشتن

کاو را هلاک خنجر مژگان نمی کنی

ای یوسف عزیز سفر کرده تا به کی

از مصر رو به جانب کنعان نمی کنی

دیگر خیال چشمه حیوان نمی کنی

دستی نمی کشی به سر زلف خود چرا

عنبر به جیب و مشک به دامان نمی کنی