با خط چون بنفشه و رخسار چون سمن

عنبر به جیب و مشک به دامان نمی کنی

یارب چه قاتلی تو که فردای رستخیز

تعیین خون بهای شهیدان نمی کنی

جایی نمی روی که گلستان نمی کنی

تا کی فروغی از غم او جان نمی دهی

دشوار خویشتن ز چه آسان نمی کنی