چو قیدافه گفت سکندر شنید

به خونی که او ریخت اندر جهان

چو دارای دارا و گردان سند

چو فور دلیر آن سرافراز هند

به چشم و دلش چاره او بدید

بخندید زان چاره در زیر لب

دو بسد نهان کرد زیر قصب