خسرو اگر نه فروغی سر تحسین تو داشت

که خبر دارد از اوضاع جهان موی به موی

خوی او بخشش و دریا ز کفش در آتش

شاه بخشنده نیامد به چنین بخشش و خوی

پس چرا هم سخن آرا شد و هم قافیه گوی