نگاه دار دلی را که برده ای به نگاهی

کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی

مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد

که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی

چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد