گر مسلمان کافرم خواهد مقام شکوه نیست

مانع پروانه ام تا شمع ایوانم تویی

برق عشقت کفر و ایمان مرا یکسر بسوخت

کز رخ و گیسو بلای کفر و ایمانم تویی

تا بت بی باک و شوخ و نامسلمانم تویی

آن که می جوید به هر شامی سر زلفت منم

وان که می خواهد به هر صبحی پریشانم تویی