تا بت بی باک و شوخ و نامسلمانم تویی

برق عشقت کفر و ایمان مرا یکسر بسوخت

کز رخ و گیسو بلای کفر و ایمانم تویی

گر مسلمان کافرم خواهد مقام شکوه نیست

آن که می جوید به هر شامی سر زلفت منم

وان که می خواهد به هر صبحی پریشانم تویی

آن که آسان می سپارد جان به دیدارت منم