آن که می خندد به کار چشم گریانم تویی

آن که آسان می سپارد جان به دیدارت منم

آن که مشکل می پسندد کار آسانم تویی

آن که می گرید به یاد لعل خندانت منم

آن که بر خونش نمی گیرد گریبانت منم

وان که مژگانش نمی دوزد گریبانم تویی

هم به صورت واله انوار پیدایت منم