بر سر طالب اگر تیغ ببارد ز سپهر

تا دگر پا نگذارم به سر کوی وفا

دست خالی نتوان رفت به خاک در دوست

قدمی همرهم ای چشم گهربار بیا

نکند دامن مطلوب خود از چنگ رها

بی دل شیفته هرگز نخروشد ز گزند

عاشق دلشده هرگز نگریزد ز بلا