رحمی به دل بیاور بعد از فنای ما

از آتش جهنده عشقت جهان بسوخت

یک شعله هم گرفت به طرف قبای ما

در زندگی گذر نکنی سوی ما ولیک

وقتی به ما گذر کنی ای سرو سیم تن

ما خاک گشته ایم و نیاید صدای ما

برخواستیم از سر کویت ز دست چرخ