«دیدار تو دیدنم میسر نشود

وز آمدنش به دشت رشکم آید

زان راه که باریدن باران ز چه روست

آنجا که چو سیل از مژه اشکم آید»

هیچم به تو ماه روی رهبر نشود

هر چند کز آتش غمت می سوزم

لیکن گویم که چون تو دلبر نشود»