تا بسوزانند صورت های خود را

می توان هم بر زمین جستن قرینت

شکر می گوید خدای آسمان را

هر که می بیند خرامان بر زمینت

کاش می دیدند نقاشان چینت

گر بریزد خون من بر آستانت

بر نخواهم داشت دست از آستینت