موی تو زد حلقه بر میانت و نگذاشت

در قدمش صد هزار آبله باشد

تند مران ای دلیل ره که مبادا

خسته دلی در قفای قافله باشد

یک سر مو در میانه فاصله باشد

آن که مسلسل نمود طره لیلی

خواست که مجنون اسیر سلسله باشد