خرگه افلاک را حبل المتین شد

تا قدم زد در جهان آفرینش

آفرین بر جانش از جان آفرین شد

عقد آب و خاک را بر بست محکم

آفتاب از طلعت او شد منور

آسمان از خرمن وی خوشه چین شد

هم به صورت قبله ارباب معنی