« قد سرو آسای تو زین سان که جولان می کند

یک دو بیت از شاه می خوانم نگارا گوش کن

زان که هر یک هم سری با در غلطان می کند

عاشق دیوانه را سرمست و حیران می کند

نیست از دست غمت جمعی به عالم گوییا

هر کجا جمعی است زلف تو پریشان می کند»