از چشمه نوشینت یک قطره به کامم کن

نیست از دست غمت جمعی به عالم گوییا

هر کجا جمعی است زلف تو پریشان می کند»

شیرین دهنا بشنو اشعار خوش خسرو

«من خضر و سکندروار ظلمات نپیمایم

زان آب حیات اینک یک جرعه به جامم کن

چون خوی تو می دانم از لطف تو مایوسم