دلستانی تو ولی از همه دلها به کنار

لب میگون بگشا آتش دل را بنشان

مهر خورشید رخت هیچ نگنجد به ضمیر

وصف یاقوت لبت هیچ نیاید به زبان

آفتابی تو ولی از همه ذرات نهان

موی عنبر شکنت سلسله گردن دل

روی خورشیدوشت شعله عالم جان