رخساره نشان دادی بی دین و دلم کردی

صهبای وصالم ده، فارغ ز عذابم کن

پیش لب نوشینت تا کی به سوال آیم

گر بوسه نمی بخشی یک باره جوابم کن

بگشای خم گیسو بی طاقت و تابم کن

خواهی که در این عالم یک عمر کنم شاهی

در خیل غلامانت یک روز حسابم کن