کز جمله حجابت یک باره خطابم کن

ترسم که بر خسرو داد از تو برم آخر

شیرین دهنا رحمی بر چشم پرآبم کن

شه ناصردین کز دل پیر فلکش گوید

صد بار فروغی من با دل بر خود گفتم

بنواز دلم باری آن گاه عتابم کن