جز از آشتی ما نبینیم روی

به شمشیر دریا کند روی بوم

همی از درت بازگردد به چیز

همه چیز دنیی نیرزد پشیز

نه والا بود مردم کینه جوی

چو بشنید گفتار آن بخردان

پسندیده و پاک دل موبدان