بر کوه اگر گذر کند این آه آتشین

زیرا که فارغست طبیب از دوای ما

هردم ز شوق حلقه زنجیر زلف او

دیوانه میشود دل آشفته رای ما

بی شک بسوزدش دل سنگین برای ما

شاید که خون دیده بریزی عبید از آنک

او میکند همیشه خرابی بجای ما