«شیراز جای مردم صاحب کمال نیست»

از غم چنان برست دل ما که بعد از این

در وی به هیچ وجه طرب را مجال نیست

جانم فدای خاطر صاحب دلی که گفت:

درویشی و غریبی و زحمت ز حد گذشت

زین بیش ای عبید مرا احتمال نیست