غمی از بادیه و خار مغیلانم نیست

کرده ام عزم سفر بو که میسر گردد

میکنم فکر و جز این چاره و درمانم نیست

روی در کعبه جان کرده به سر می پویم

سیل گو راه در او بند به خوناب سرشک

غرق طوفان شده اندیشه بارانم نیست

سر اگر میرود از دست بهل تا برود