خاطر از کوی توام جای دگر می نرود

نقش روی توام از پیش نظر می نرود

تا بدیدم لب شیرین تو دیگر زان روز

بر زبانم سخن شهد و شکر می نرود

عارض و زلف دو تا شیفته کردند مرا