قدری نداشت هیچ ندانم چرا ببرد

تاراج کرد دین و دل از دست عاشقان

سلطان نگر که مایه مشتی گدا ببرد

جان و دلی که بود مرا چون به پیش او

میداد عقل دردسری پیش از این کنون

عشقش درآمد از درم آن ماجرا ببرد

سودای زلف او همه کس می پزد ولی