بس که خاطرها پریشان کرده بود

دشمنانم بد همی گفتند و او

گوش با گفتار ایشان کرده بود

زلف مشکینش پریشان گشته بود

تا شنیدم آتشی در من فتاد

آنکه بی ما عزم بستان کرده بود

ناله دلسوز ما چون گوش کرد