روسیاهیم از آن نامه سیاه آوردیم

بر گنه کاری خود گرچه مقریم ولی

ناله زار و رخ زرد گواه آوردیم

گرچه ما نامه سیاهیم ببخشای که ما

بر در عفو تو ما بی سر و پایان چو عبید

تا تهی دست نباشیم گناه آوردیم