مباد هیچکس از روزگار خود محروم

گزیده صحبت بیگانگان و نااهلان

ز قوم و کشور و ایل و تبار خود محروم

ز روزگار مرا بهره نیست جز حرمان

ز آه سینه بسوزم اگر شوم نفسی

ز سیل این مژه سیل بار خود محروم

ز هر بدی که به من میرسد بتر زان نیست