از دو لعل و از دو ابرو و دو زلف

بوی او بشنیده ام غش کرده ام

کیش او بگرفته قربان گشته ام

تا نپنداری که ترکش کرده ام

گر امان یابم غلط شش کرده ام

دل طلب کردم ز زلفش بانک زد

کای عبید آنجا فروکش کرده ام