تا چشم نیم مستت وسمه نهد بر ابرو

وز بند غصه دل را ابروی تو گشاده

با عشق جان ما را سوزیست در گرفته

با اشگ چشم ما را کاریست اوفتاده

چون دل خلاص یابد زان زلف وانهاده

از وصف آنزنخدان من ساده دل چه گویم

یارب چه لطف دارد آن نازنین ساده