گرین آمدنت از پی خواسته ست

ترا داد یزدان جهان بزرگ

چه داری بدین مرز بی ارز رای

نشست پرستندگان خدای

خرد بی گمان نزد تو کاسته ست

بر ما شکیبایی و دانش است

ز دانش روانها پر از رامش است