شکیبایی از ما نشاید ستد

خرد بی گمان نزد تو کاسته ست

بر ما شکیبایی و دانش است

ز دانش روانها پر از رامش است

نه کس را ز دانش رسد نیز بد

نبینی جز از برهنه یک رمه

پراگنده از روزگار دمه