نقش خیال قامتش از چشم ما طلب

میلش بجا نبیست که شهر و دیار اوست

هر خسته که دور شد از پیش یار خود

از شهریار هر که رسد شهریار اوست

کان سروناز برطرف جویبار اوست

ما آن نسیم، کو گذری سوی ما کند

ما خاک آن رهیم که بر رهگذار اوست