به زخم تیغ ممالک ستان کشور گیر

دگر عزیمت صحرا و کوهسار کند

چو خیل ترک که بر لشگر حبش تازد

چو شاه روم که آهنگ زنگبار کند

هزار رخنه در این نیلگون حصار کند

جهان حراقه شب را به تف گرمی صبح

ز تاب شعله خورشید پر شرار کند