چو هندوان گه و بیگاه پاسبان کردند

چو قصر قدر تو میساختند روز ازل

حضیص پایه او فرق فرقدان کردند

فراز بام جلال تو پیر گردون را

به عهد عدل تو افسانه گشت در افواه

حکایتی که ز دارا و اردوان کردند

شدند غرق حیا پیش ابر احسانت