حال دلم ز زلف پریشان او بپرس

سرو از چمن برآید و گل رخ نهان کند

سوسن چو بگذرد متمایل به صد زبان

افسوس بر شمایل سرو روان کند

تا مو به مو بگوید و یک یک بیان کند

از چشم او فسانه رنجوریم شنو

تا او به شرح وصف من ناتوان کند