به کژی بهر جای همراه کیست

روان ترا دوزخ است آرزوی

مگر زین سخن بازگردی به خوی

دگر گفت بر جان ما شاه کیست

چنین داد پاسخ که آز است شاه

سر مایه کین و جای گناه

بپرسید خود گوهر از بهر چیست