مهابتیست سر تیغ آبدارش را

که چرخ پیر جوانی چو او ندارد یاد

کمینه بنده او صد چو رستم دستان

کهینه چاکر او صد چو کیقباد و قباد

که از صلابت او آب میشود فولاد

خدایگانا تا روز حشر لطف خدای

زمام دولت و حکمت به دست حکم تو داد