بها گفت بگذار بر چشم من

دل بسته ز اندیشه بگشایی ام

سپردم به رودابه گفت این دو چیز

فزون خواست اکنون بیارمش نیز

یکی آب بر زن برین خشم من

درم گفت فردا دهد ماه روی

بها تا نیابم تو از من مجوی