کان حدیثیست که آن سر به ثریا دارد

لاله بر طرف چمن رقص کنان پنداری

نو عروسیست که پیراهن والا دارد

قصه سرو دراز است نمیشاید گفت

اینچنین زار که بلبل به چمن می نالد

نسبتی با من دلداده شیدا دارد

بوستان را همه اسباب مهیاست ولی