خرم آن کو همه اسباب مهیا دارد

اینچنین زار که بلبل به چمن می نالد

نسبتی با من دلداده شیدا دارد

بوستان را همه اسباب مهیاست ولی

نقد امروز غنیمت شمر از دست مده

کور بختست که اندیشه فردا دارد

بت من جلوه کنان گر به چمن درگذرد