خاک پای تو که در دیده ما جا دارد

دشمن از برق سنانش بگدازد ور خود

تن ز پولاد و دل از صخره صما دارد

صاحبا شاهد شد سرمه چشم افلاک

خرد پیر ترا دولت برنا یار است

خنک این پیر که آن دولت برنا دارد

دست دریاش گهر بخش تو هنگام عطا