ظفر ملازم و اقبال همعنان باشد

ز بهر سائل و زایر خجسته خامه تو

گره گشای در گنج شایگان باشد

براق سیر سمند جهان بورت را

گه نبرد ز دشمن کشان به لشگرگاه

کسی که پشت نماید مگر گمان باشد

به زخم گرز گران خورد کن سر اعدا