تا آب درگذر بود و باد در مسیر

هر چند قائلست به تقصیر به یشمار

دارد بسی امید به عالی جناب تو

ای هر که در جهان به جنابت امیدوار

تا کوه راسکون بود و خاک را قرار

وین جرم نوربخش که خورشید نام اوست

چندانکه گرد مرکز خاکی کند گذار