سپهر اگرچه بسی گشت در نشیب و فراز

در این حدیقه زنگار نسر طایر چرخ

به بوی ریزه خوان تو میکند پرواز

فراز تخت چو تو شاه کامکار ندید

به عهد عدل تو جز نی نمیکند ناله

ز دست حادثه جز دف نمیکند آواز

خدایگانا از جنس بندگان چو خدای